Mały Książę to opowieść o małym chłopcu mieszkającym na miniaturowej planecie, zajmującym się głównie wyrywaniem młodych baobabów, czyszczeniem wulkanów i pielęgnowaniem kapryśnej i dumnej Róży. Pewnego dnia postanawia wyruszyć w podróż w poszukiwaniu przyjaciela. Odwiedza kolejno planety Króla, Człowieka Próżnego, Pijaka, Biznesmena, Latarnika i Geografa i w końcu trafia na ziemię gdzie spotyka żmiję, ogród różany, lisa, kupca, zwrotniczego i w końcu zagubionego na pustyni narratora, którego można uosabiać z autorem książki.
Główny bohater z każdą napotkaną postacią odbywa krótkie rozmowy z których wyciąga nauki. Z każdym dniem rozwija się w nim chęć powrotu do Róży, od której próbował uciec. Myślę, że takie krótkie streszczenie Małego Księcia  okaże się wystarczające i nie zostawi w Czytelnikach błędnego wrażenia, że jest to zwykłe opowiadanie dla dzieci.

Uważam, że jest to uniwersalna opowieść o  zagubieniu człowieka o poszukiwaniu tego co jest naprawdę ważne. Książka cały czas podkreśla znaczenie przyjaźni i miłości w życiu człowieka, a także pokazuje jak się rodzą te uczucia i jak je pielęgnować. Skrytykowane są postawy „poważnych ludzi” stawiających na pierwszym planie swoje życie zawodowe, karierę czy pieniądze. Pędzących za szybko, żeby zatrzymać się i popatrzyć w gwiazdy widząc w nich coś więcej niż złote punkciki na czarnym niebie.

Książka chociaż wydana niemal 70 lat temu nie traci nic na swojej aktualności. Refleksje autora obserwującego życie współczesnych mu ludzi w dzisiejszych czasach jedynie nabrały mocy. Tempo życia i wyścig za karierą ciągle nabierają rozpędu więc Mały Książę jeszcze wiele lat będzie cieszył się niesłabnącą popularnością.

Cytaty z Małego Księcia na stałe weszły do kultury i są znany nawet tym, którzy książki nie mieli w ręku. Książka jest niekończącą się kopalnią złotych myśli. Chciałbym zacytować kilka z nich.