Dolina zabójców – Leo Kessler

Dariusz Dłużeń — Mon, 16 Jul 2012 14:02:00 +0000

Moja ocena: 4,5/6
tl;dr Ręka, noga, mózg na ścianie. Nie
ambitnie ale za to ciekawie.

„Pif-paf, krew i strach” – tak swoje książki pisane pod pseudonimem Leo Kessler podsumował ich autor – Charles Whiting. Ten nieżyjący już brytyjski pisarz to weteran II Wojny Światowej, historyk i germanista. Wszystkie te doświadczenia i umiejętności pozwoliły napisać ciekawą, trzymającą w napięciu i dającą sporo przyjemności książkę jednak konwencja „Pif-paf” dominuje na tyle, że książka nawet nie otrzymuje historycznej etykietki na blogu.

Za to bardzo dobrze zasłużyła na przynależność do spisu książek przygodowych i awanturniczych. Od razu skojarzyła mi się z przygodami Indiany Jonesa samotnie stawiającego czoła armii nazistów.

W tej książce spotkamy się z sytuacją odwrotną chociaż dosyć podobną. Grupka hitlerowców zostanie przerzucona ponad 1000 kilometrów za linię frontu, by samotnie stawić czoła aliantom i zabić ich przywódców w czasie słynnej konferencji w Teheranie. Jednak nawet najodważniejsi i najbardziej oddani komandosi Hitlera nie podołają temu celowi samotnie. By podołać trudnemu zadaniu muszą nawiązać kontakt z tajnym stowarzyszeniem, ukrywającym się w niedostępnych górach już od kilkuset lat. Fanatyczni wojownicy odurzający się narkotykami, żeby wpaść w bitewny szał mają wspólną cechę z Niemcami – nienawidzą zdobywców Iranu: Anglików i Sowietów. Co wynikło z tego sojuszu?

Według mnie bardzo ciekawa książka przygodowa. Rozdziały są krótkie a akcja szybka. Co rusz przenosimy się z jednej potyczki do drugiej, od bitwy powietrznej po zasadzkę w górach a w końcu walkę uliczną. Karabiny maszynowe prują przeciwników bez ustanku a szaleni żołnierze prą przed siebie w samobójczej misji. Autor kilka razy przenosi nas do sztabów dowodzenia aliantów, jednak nawet te fragmenty nie starają się przemycić chociaż odrobiny polityki i historii.

Jest to bardzo lekka (dla niektórych być może za lekka) książka rozrywkowa bez większych ambicji. „Dolina zabójców. Zamach w Teheranie 1943″ może poważnie rozczarować czytelników, którzy tylko na podstawie tytułu i okładki założyli, że to powieść historyczna. Prawdziwe wydarzenie nie mogłyby być kanwą tak naszpikowanej akcją fabuły, ponieważ chociaż zamach był planowany, został udaremniony przez sowieckich szpiegów a nie żołdaków z pepeszami.

Wszystkim szukającym niezobowiązującej rozrywki i awanturniczych przygód polecam z czystym sumieniem. Chętnie sięgnę po inne powieści Leo Kesslera z cyklu „Strzelcach Alpejskich Edelweiss” lub „Batalionie Szturmowym SS” a także po literaturę faktu o tematyce wojennej pisaną pod prawdziwym nazwiskiem: Charles Whiting. Jestem ciekawy relacji naocznego świadka a przy tym pisarza z lekkim piórem i sporym talentem.

Recenzja książki „Dolina zabójców. Zamach w Teheranie 1943″ powstała dzięki

The post Dolina zabójców – Leo Kessler appeared first on AleKulturka.

AleKulturka » Charles Whiting

Dolina zabójców – Leo Kessler